dinsdag 19 januari 2016

Gevonden

Vorige week fietste ik in de stromende regen door ons dorp toen ik dacht dat ik een portemonnee zag liggen  op de weg.
Snel gestopt, en inderdaad, een herenportemonnee.
Thuis gekomen heb ik het natte geval voorzichtig opengemaakt.
Geld, pasjes, en een ID van een Poolse jongeman.
Ik ben op Feestboek gaan zoeken en had hem al snel gevonden.
Ik heb hem een berichtje gestuurd en we maakten een afspraak voor eind van de middag.
Ondertussen had ik alles op een handdoek op de verwarming te drogen gelegd.
's Middags stond hij voor de deur, als een verzopen kat, maar met een grote lach op zijn gezicht en een nog groter stuk chocola voor mij!
Hij zei wel 10 keer Thank you, you saved my life!
Nou jochie, ik heb het graag gedaan, want ik weet maar al te goed hoe het voelt als je in het buitenland je belangrijke spullen kwijt bent!



Nog wat andere plaatjes van afgelopen week:

 Mijn 1e werkstuk is klaar! Een lekkere warme sjaal, past goed bij mijn hondenwandeljas ;-)

 Ik kreeg een mooi tulpenboeket voor een fotoklus!

 Nieuw projekt

 Nog maar weer eens een foto van de zee.
Zijn jullie het al zat? haha

 Lekker broodje geitenkaas met veldsla

 Alle kerstrommel opgeruimd en een blad met gezelligheid neergezet

 Vogeltelling ;-)

 Vroeger lustte ik geen spruitjes, maar nu eten we ze zeker 1 x per week, heerlijk!

 Eindelijk vorst! Wat een heerlijk weer, echt genieten van de zon en de lekkere frisse lucht!

 Breek de dag, tik een eitje
 Ik heb een klein macrolensje gekregen die je op je telefoon kunt zetten, Daar kun je leuke dingen mee doen!

 Grapje

Mooie luchten

zaterdag 16 januari 2016

Oude doos

Een waargebeurd verhaal uit de ''oude doos''.

Onverwachte carriereswitch.

In de zomer van 2013 was ik met oudste zoon gezellig een dagje in Amsterdam.
We winkelden wat, we aten eens wat en we zagen een ontroerende film, "The Fault in Our Stars", in het schitterende Tuschinski Theater.


Onverwacht kwam er een zware hoofdpijn bij mij opzetten.
Helaas had ik geen paracetamol in mijn tas, wat een wonder mag heten, want ik kan in de wildernis overleven met deze tas.
Echt alles heb ik altijd bij me.
U vraagt en wij draaien.
Geen zout gekregen op je patat? Geen nood, Peet heeft een zakje zout in haar tas!
Een onverwachte hondedrol? Ik heb een plastic zakje!
Snot, tranen, of vieze handen? Ik heb (zak)doekjes!
Maar helaas, geen paracetamol.
We wilden nog even neuzen in de V&D, waar ik gelijk even naar het toilet kon.
Op het toilet zwaaide een ouderwetse, echt Amsterdamse toiletjuffrouw, de scepter.
Na de plas vroeg ik haar of ze misschien 2 paracatamols voor mij had.
Ik werd in een stoel geduwd en in plat Amsterdams zei ze: "Ja hoor schat, ga maar effe zitten, ik haal eerst een lappie over de plees en dan pak ik ze effe".
Daar zat ik dan, op een stoel, naast het schoteltje!
En ja hoor, daar kwamen een paar klanten aan: ''Alstublieft" en het schoteltje werd gevuld!
"Dankuwel", zei ik maar.
Gelukkig kwam de toiletjuffrouw weer terug met de tabletjes en een glas water!
Ik hoefde niets te betalen,"Nee hoor wijfie, survus van de zaak, knap maar snel weer op!"

Zoon en ik hebben nog lang na gegniffeld die dag en de hoofdpijn was ook snel verdwenen!





dinsdag 5 januari 2016

Een nieuw jaar

Mijn eerste logje in het nieuwe jaar!
Eerlijk gezegd is de inspiratie ver te zoeken.
Mijn hoofd is net een zeef.
Leuke onderwerpen komen niet boven drijven helaas.
We hadden een vreemde aanloop naar Kerst 2015.
Een oude tante van Man, die in Frankrijk woont, overleed een week voor Kerst.
Dus dinsdag zijn we afgereisd naar Frankrijk voor de crematie.
Tante is 95 geworden. Heel wat vakanties hebben we bij haar en oom doorgebracht.
Zij was een hele bijzondere vrouw, strijdbaar en met een zeer heldere geest. Koken kon zij als de beste en iedereen was altijd welkom bij haar.
Tot op het laatst vol belangstelling voor iedereen om haar heen.
We zullen haar erg missen.

De Prednison doet zijn werk goed.
Volgende week weer bloedprikken en de week daarna naar de reumatoloog.
Ik hoop dan te horen te krijgen dat ik mag minderen met de Prednison.
Het is een goed geneesmiddel maar met veel nare bijwerkingen.
Ik heb last van: Slapeloosheid (en ik ben al een slechte slaper), zweetaanvallen wat vooral 's nachts heel vervelend is, spierkrampen in handen en voeten.
Ook ben ik 5 (!) kilo aangekomen, dat vind ik misschien wel het ergst.
Mijn gezicht is boller geworden, dus ik hoop niet dat dat nog erger wordt.
Maar de pijn is nagenoeg weg, dus dat is positief!

Hier nog wat plaatjes van de afgelopen tijd.


 Storm aan zee

 We hadden een logeetje.
Zoon en schoondochter waren op vakantie.

 Onze boom



 Gekke Pip

 Een heerlijk leeg strand, zowel links

 als rechts

 Buurman's nieuwe (Minion) kachel.
Vuurdoop op oudejaarsavond, hij werd letterlijk roodgloeiend!


Ik heb een nieuwe app op mijn telefoon waar je leuke dingen mee kunt doen!




Deze laatste heb ik met de ''echte'' camera gemaakt.
Lief he?